ćwiczenia literackie
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że została wybrana królową balu. Tańczyła do białego rana z przystojnym młodym chłopcem. Zakochała się w nim od pierwszego wejrzenia i była bardzo szczęśliwa, ale okazało się, że to tylko sen.
Autor: Konrad
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że jest w jasnym, pełnym słońca dworku, przed którym rósł stary dąb. Na jego gałęzi wisiała huśtawka, na której siedziały dwie złotowłose dziewczynki. Wprowadzał ją w ruch chłopiec, na oko 10-letni. Cała trojka była jej pociechami. Wesołymi, roześmianymi i pełnymi życia.
Z zamyślenia wyrwało ją pukanie do drzwi. Po chwili zza nich wyjrzała mała czarnowłosa główka.
– Śniadanie mamo.
– „Oj tak, to będzie zdecydowanie dobry dzień” – pomyślała.
Autor: Ewelina
Delikatna mgiełka unosiła się nad łąkami. Pierwsze promienie wschodzącego słońca łagodnie oświetlały rzekę, mgiełkę, łąki i drobniutką sylwetkę skowronka, którego poranny śpiew pieścił uszy i cieszył serca słuchaczy.
Na prastarym brzegu Wisły dostrzec można było sylwetkę kobiety (zapewne chłopki z pobliskiej wsi), która zmierzała z wiadrem do rzeki. Onegdaj wody w naszych rzekach były czystsze niż dziś, oj wiele…
Kobieta tymczasem zdjęła czepek z głowy, zanurzyła włosy w rzece i poczęła je myć, wcierając w głowę jakiś specjalne mazidło. Po czym spłukała włosy, wycisnęła z wody i ukryła pod czepkiem. Jej sylwetka powoli zaczęła się oddalać, a skowronek wciąż jeszcze śpiewał…
Autor: Ewa Majewska
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że pływała statkiem po morzach i oceanach. Była zachwycona, ale niestety to był tylko piękny sen, który prysł jak bańka mydlana.
Autor: Ania
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że jako mała dziewczynka została uwięziona w wysokiej wieży. Bardzo cierpiała, bo była sama, a wieży pilnował smok. Miała piękny głos i dzień w dzień śpiewała rozmaite piosenki. Tak rok za rokiem się działo, a ona z każdym dniem stawała się coraz piękniejsza. O uwięzionej dziewczynie usłyszał przystojny młodzieniec. Ruszył więc jej na ratunek. Długo mu z tym zeszło i w dniu jej 18-tych urodzin dotarł do wielkiej wieży. Nie wiedział jednak, że jest strzeżona przez potwora. Wdrapał się na najwyższy szczyt i tam dostrzegł wielkie ślepia, które się na niego patrzyły, a zdając sobie sprawę, że to smok – dobył swojego miecza i zaczął z nim walkę. Nie była równa, ponieważ smok był od niego 19 razy większy, lecz jego siła i determinacja dały mu przewagę, wygrał. Dostał się do jej komnaty i ujrzał przepiękną słodko śpiącą. Niechcący strącił świece i obudził dziewczynę. Zobaczyła młodego mężczyznę, dyszącego i kompletnie wykończonego walką. Wziął ją na ręce i zjechał po linie, wprost na swego białego rumaka.
Po tych zdarzeniach żyli długo i szczęśliwie.
Autor: Daniel
Delikatna mgiełka unosiła się nad łąkami. Pierwsze promienie wschodzącego słońca łagodnie oświetlały rzekę, mgiełkę, łąki i drobniutką sylwetkę skowronka, którego poranny śpiew pieścił uszy i cieszył serca słuchaczy.
Na prastarym brzegu Wisły swoje stanowiska z aparatami, statywami i wszelkim niezbędnym oprzyrządowaniem ustawiała ekipa fotografów.
Już od kilku miesięcy umawiają się na wspólne „bezkrwawe łowy”, pod koniec dnia oznaczają swoje prace, robią wystawy dla przyjaciół i domowe slajdowiska.
Ale na razie oddają się kontemplacji wschodzącego świtu nad prastarym brzegiem Wisły.
Autor: Ewa Majewska
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że bierze udział w konkursie na najpiękniejszą i najsympatyczniejszą dziewczynę w szkole. Konkurencja był duża, ale dziewczyna była przekonana, że to musi być właśnie ona. Dla wszystkich była miła i życzliwa, jeśli tylko mogła, pomagała koleżankom w lekcjach, no i poza urodą obdarzona była niezwykłym darem. Dar ten w obecnych czasach jest czymś rzadkim. Jednym słowem umiała dzielić się radością i miłością do ludzi. Ciągle spoglądała na swoją przepiękną srebrzyście-niebieską suknię, w której ma wystąpić. Jeszcze tylko jeden problem, co z fryzurą – włosy ma rozpuścić czy związać? Rozpoczęła próby i nagle usłyszała, jak mama woła – „wstawaj, wstawaj, bo spóźnisz się do szkoły”.
Autor: A
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że tak jak ostatnio, wakacje spędza nad Atlantykiem. Wiązało się z nimi tyle cudownych wspomnień…, bo poznała wówczas mężczyznę – miłość swojego życia i kobietę – najlepszą przyjaciółkę. Później okazało się, że oboje byli jednymi z ostatnich nieśmiertelnych.
W wyniku niesamowitych i magicznych okoliczności, dziewczyna – siedząca teraz przed toaletką – też uzyskała nieśmiertelność.
Teraz, patrząc w swoje błyszczące się, szmaragdowe oczy, pomyślała, że już zawsze chce śnić swój wakacyjny sen.
Autor: Ewelina
Delikatna mgiełka unosiła się nad łąkami. Pierwsze promienie wschodzącego słońca łagodnie oświetlały rzekę, mgiełkę, łąki i drobniutką sylwetkę skowronka, którego poranny śpiew pieścił uszy i cieszył serca słuchaczy.
Na prastarym brzegu Wisły budził się świt. Tego roku Wisła trzymała się swego koryta, tworząc jak zwykle malownicze zakola.
Lubię zaglądać tu, kiedy powietrze i wszystko dookoła jest jeszcze takie rześkie i świeże. To jest czas tylko dla mnie, na głębokie oddechy oraz wyostrzenie zmysłów i kierunku…
Autor: Ewa Majewska
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że przyjechał do niej młody, przystojny mężczyzna na białym koniu i zabrał ją na konną przejażdżkę. Pokazał jej piękny dom i zapytał, czy nie zechciałaby zostać jego żoną, ale… obudziła się cała spocona i pomyślała – „szkoda że to tylko sen”.
Autor: Karolina