Nitki babiego lata – 11

Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki. U swego ujścia rzeczka przechodziła w rozległe bagniska. Na największym z nich, w samym centrum, stała chata czarodzieja. Wypędzony przez króla, zdradzony przez ukochaną osobę, zamierzał spędzić w tym miejscu resztę swego życia. Po latach, gdy zmarł stary król, nowy władca stanął na progu jego drzwi czarodzieja, a życie znów wróciło do normy.

Autor: Ewelina