Delikatna mgiełka unosiła się nad łąkami. Pierwsze promienie wschodzącego słońca łagodnie oświetlały rzekę, mgiełkę, łąki i drobniutką sylwetkę skowronka, którego poranny śpiew pieścił uszy i cieszył serca słuchaczy.
Na prastarym brzegu Wisły siedział skrzat. Patrzył na rzekę i myślał… Coraz mniej skrzatów mieszkało nad Wisłą. Ludzie wycinali lasy, budowali miasta…
Pomyślał, że zabierze swoją rodzinę i ruszy z flisakami do Gdańska, a stamtąd na Islandię. Widział w ludzkim domu komputerową wiadomość, że Islandczycy szanują Elfy, to może i skrzatom dadzą tam pomieszkać…
Autor: Ewa Damentka