Na dnie szuflady leżała paczuszka listów, przewiązanych różową wyblakłą wstążeczką. Towarzyszyły jej: biały kamyczek, bukiecik zasuszonych fiołków i stara pożółkła fotografia. I nie przedstawiała ona ani osoby, ani jakiegoś pejzażu, ale… czołg…
Ów czołg stał niegdyś na betonowym postumencie w parku miejskim i był pomnikiem ku pamięci poległych żołnierzy. Często widzieli go dziadek z wnuczkiem, którzy przychodzili do parku na niedzielny spacer.
Zdjęcie czołgu, znajdujące się w szufladzie, było pierwszym zdjęciem wykonanym samodzielnie przez malca. We wspólnej szufladzie dziecka i dziadka przez wiele lat leżało owo zdjęcie wraz z listami, które dziadek, jako żołnierz, pisał do swojej żony. Minęło kilkadziesiąt lat, czołg znalazł się na złomie, a dojrzały człowiek, będący niegdyś malcem, zachował biurko z szufladą i dawną zawartością, jako pamięć rodzinnych korzeni.
Autor: Adam