ćwiczenia literackie
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki. Słońce zdawało się świecić już jesiennym blaskiem, co było dobre do zrobienia dobrych zdjęć przyrody. Jesienne słońce nie robi tak dużych kontrastów jak letnie, więc fotografie mogą wyglądać naprawdę profesjonalnie.
Autor: Adam
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki. Właściwie to teraz już nie rzeczki a dużej rzeki, a właściwie wezbranego gniewem żywiołu, który przestał się już mieścić w zaplanowanym przez ludzi zbyt płytkim i cienkim korycie. Kiedy przejdzie główna fala wezbranej rzeki – nitki babiego lata będą być może jeszcze snuły się w powietrzu…
Autor: Ewa Majewska
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że robi remont domu. Dom był niewielki i była pewna, że działanie będzie szybkie. Ponieważ była rezolutną dziewczyną, wybrała remont z gotowym projektem. Zaprojektowała nowy układ pomieszczeń i kolory ścian. Zmieniła bieg schodów i powiększyła okna. Podczas prac doszła do wniosku, że przydałby się jeszcze kominek. To wiązało się z dodatkowymi kosztami. Dziewczyna początkowo przestraszyła się, że zabraknie jej pieniędzy, jednak szybko przypomniała sobie, że w poprzednim śnie płynęła statkiem pełnym złota.
Autor: Adam
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki.
Miło wtedy położyć się na trawie i oglądać chmury płynące na niebie. Niektóre mają fantastyczne kształty – przypominają zamki, słonie, zające, ślimaki i inne zwierzęta. Lubię też chmury, które przypominają ludzkie twarze lub postacie.
A najbardziej lubię patrzeć, jak przepływają swobodnie po niebie, zmieniając kształty. Wydaje mi się wtedy, że czas zwalnia i wszędzie rozlewa się balsamiczny spokój.
Autor: Ewa Damentka
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki, przepływającej przez piękne polskie uzdrowisko.
Przestał padać deszcz. Mnóstwo kuracjuszy wyszło na spacer po uzdrowiskowym parku. Słońce mieniło się kolorami na ich twarzach. Wszyscy byli radośni, weseli, promienni. Głęboko oddychali świeżym powietrzem. Nasycali się zapachem ziemi i kwiatów. Wymieniali się uśmiechami. Rozmawiali.
Do pijalni, w której na ławce siedział samotny mężczyzna, weszła kobieta. Usiadła koło niego. Zaczęli rozmawiać. Mężczyzna rozpromienił się. Dobrze się czuli we własnym towarzystwie. Do końca turnusu spacerowali razem. I razem wrócili do domów. Obydwoje byli z Warszawy.
Kiedy myśleli, że już nic ich nie czeka, spotkała ich spokojna, cicha, stateczna miłość. Pobrali się, ku zdziwieniu rodziny i znajomych. I żyli ze sobą długo i szczęśliwie. Dziś miło jest być w ich towarzystwie oraz miło i ciepło wspomina się chwile, przebyte razem z nimi.
Autor: Danuta Majorkiewicz
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że siedzi na dnie jeziora, pogrążona w medytacji. Ryby oraz inne podwodne stworzenia pomagały jej w tym swoimi pozytywnymi energiami, a jeśli niektóre z nich nie pomagały, to przynajmniej nie przeszkadzały.
Gdyby ludzie w naszym świecie byli tacy skorzy do pomocy, to byśmy w Polsce Kuwejt mieli.
Autor: Bubulubu
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki. Dobrze, że jeszcze o tej porze utrzymywało się komfortowe dla naszych zmęczonych organizmów odczuwanie stężenia wilgoci w powietrzu. Jak wiadomo, gdy jego ilość wzrośnie, o wiele trudniej będzie się nam poruszać i oddychać. Mamy też szczęście, że nie dochodzi do nas wiatr przynoszący trujące opary z pobliskiej fabryki fosforytów. W takiej sytuacji powinniśmy dotrzeć na miejsce jeszcze przed świtem.
Autor: Ewa Majewska
Czerwcowa noc pachniała liliami. Rozjaśniały ją pływające światełka, doczepione do wianków, spuszczanych na wodę przez roześmianych ludzi. Sobótka, najkrótsza noc roku. Wiele osób wybrało się na otwarcie nowego supermarketu – największego w całej okolicy, a nawet gminie. Widać było tłumy ludzi skuszonych atrakcyjnymi towarami rzuconymi z tej okazji – handlowego wydarzenia w najkrótszą noc roku.
Autor: Ewa Majewska
Nitki babiego lata snuły się w ciepłym, sierpniowym powietrzu. Zapach nagrzanej ziemi mieszał się z wonią kwiatów i wilgocią, napływającą znad pobliskiej rzeczki. Był to czas urlopu dla wielu rodzin. Kto żyw uciekał z miasta nad wodę, by miło spędzić czas.
Panowało ogólne rozleniwienie, ale dzieci biegały w najlepsze. Dla niektórych dużym odkryciem było, że można boso biegać po trawie i piasku lub wbiegać do wody. Gwar rozradowanych dzieci kłócił się z chęcią wypoczynku dorosłych.
Panowanie nad tą sytuacją przejęło chyba słońce i przyroda, i wszystko toczyło się naturalnym, spokojnym rytmem.
Autor: Adam
Przy pięknej, starej toaletce usiadła młoda dziewczyna. Z szuflady wyjęła jasny, rogowy grzebień i zaczęła rozczesywać swoje gęste, lśniące włosy. Uśmiechała się do swojego odbicia w lustrze, bo jeszcze pamiętała swój poranny sen. Śniła w nim, że buduje dom. Miało to miejsce w górach, więc jej pomocnikami byli górale. Fundamenty były już gotowe, a pomocnicy rozpoczęli budowę drewnianych ścian.
Dziewczyna miała niebawem zadecydować o tym, jaki ma być układ domu w środku, by współgrał z oświetleniem słonecznym.
Głównym założeniem było umieszczenie sypialni od strony płynącego strumyka, by jego szum wzmacniał jej sen.
Autor: Adam