ćwiczenia literackie
Kolorowe fajerwerki pięknie przyozdabiały nocne, zimowe niebo. Żegnały przemijający Stary Rok i witały Nowy, który właśnie nadszedł, a wraz z nim radość z nowego otwarcia. Chwilę zadumy nad przemijającym czasem. Kilka wspomnień z minionych osiągnięć. Zabawę pełną nadziei, że ten nowy czas przyniesie spokój i zadowolenie.
Myśl o nowych szansach, planach i zadaniach…
Autor: Celownik
Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było zmiany w powietrzu. Unosiły się liście, pył.
Lekki chaos w atmosferze. Po chwili przez szyby zaczęły docierać promienie światła. Mgła znikała.
To słońce, które zaczęło robić swoje porządki.
Ma być ciepło i radośnie. Jest jesień, a na przedzimie przyjdzie czas.
Czas podsumowań i nadziei, bilansu. Czas przed radością Świąt i Nowego Roku.
Czas równowagi…
Autor: Celownik
Różnobarwne drzewa przyciągały wzrok. Złota polska jesień cieszyła oczy. Właśnie wtedy, wspinając się po zboczu, poczułem więź z otoczeniem, taką bezpośrednią, wręcz materialną.
Połoniny, las, słońce i kolorowi ludzie. Jacyś wyciszeni, z oczami pełnymi zadumy, może refleksji. Prawie bez słów, będący częścią tego miejsca i piękna.
Było spokojnie, jesiennie, słonecznie, świątecznie i przyszły marzenia, aby to zachować i przenieść do dni powszednich.
Autor: Celownik
Czerwcowa noc pachniała liliami. Rozjaśniały ją pływające światełka, doczepione do wianków, spuszczanych na wodę przez roześmianych ludzi. Sobótka, najkrótsza noc roku. Wiele osób wybrało się nad Wisłę.
Z oddali brzmiała muzyka. Było ciepło. Było ciekawie i romantycznie. Ludzie odnosili się do siebie nad wyraz życzliwie. Można odnieść wrażenie, że wszystko, co się działo wokoło tchnęło miłością i spełnieniem. Słychać było śpiew. Noc sprzyjała wyznaniom i oświadczynom.
Czasem echo odpowiadało: „Kocham, kocham, kocham…”
Autor: Celownik
Była sobie łąka. Soczysta, zielona łąka. Niedaleko rósł las i płynął strumyk. Na środku łąki stał mały biały domek z czerwonym dachem. W szeroko otwartym oknie powiewała biała firanka…
Domek okolony drewnianym płotem, na którym wisiały gliniane garnki, trochę koszul i innych drobiazgów. Na dziedzińcu biegały kury i pisklęta. W budzie wylegiwał się pies. A kot, zaprzyjaźniony z nim, przeciągał się obok.
Pod drzewem w ogródku stała kołyska, a w niej małe dziecko. Obok rosły kwiaty, warzywa i krzewy.
Przez okno dobiegały dźwięki domowej krzątaniny. Gospodyni szykowała obiad. Wkrótce pojawili się pozostali domownicy. Babcia, dziadek, tata i trójka dzieci. Najmłodsze spało w ogródku.
Autor: Celownik
Kiedyś, dawno, dawno temu, pewnej zimowej nocy urodził się mały chłopczyk. Mama przytuliła go z miłością, a Tata patrzył na niego kochającym wzrokiem i z nadzieją w sercu. Mama nadała maleńkiemu chłopcu imię, które nosiła w swojej wyobraźni i pamięci od wielu lat. Tata na to przystał. Chłopiec rósł. Pojawiły się przy nim dwie siostry, które kochał i bronił. Z biegiem lat dzieci dorastały. Uczyły się i dorastały. Mama chorowała. Dzieci odczuwały jej ból i chorobę.
W końcu jej zabrakło.
Autor: Celownik