Tag: okno

Lekkie krople deszczu – 8

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było Warszawę. Mieszkanie na dziewiątym piętrze ma tę ogromną zaletę, że z okien rozciąga się widok na moją ukochaną Warszawę. Urodziłam się tutaj, spędziłam dzieciństwo, dorastalam. Całe moje życie jest związane z tym miastem. Miastem pięknym i brzydkim, tak jak jest życie dobre i nieszczęśliwe.

Autor: Krystyna

Lekkie krople deszczu – 7

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było światła budzącego się miasta. Dziewczynka, oparta łokciami o parapet, lubiła obserwować świat. Zamyślona, cieszyła się dźwiękami spadających kropel deszczu na parapet. Nagle poczuła się tak, jakby znalazła się w innymi miejscu i czasie. W pięknej sali koncertowej orkiestra przygotowywała się do gry. Padły pierwsze dźwięki. Delikatne, spokojne uderzenia perkusisty młoteczkiem o talerze. Dziewczyna spojrzała na perkusistę, on spojrzał na nią i od tej chwili wiedziała, że on gra dla niej. Rozbudził w niej muzykę…

Nagle wstała mama. Dziewczyna powiedziała do niej:

– Mamo, chcę iść do szkoły muzycznej, uczyć się gry.

Matka była zszokowana. Ojciec dziewczynki odszedł od nich, kiedy mała była malutkim dzieckiem. Był muzykiem i nie chciał poświęcać dla rodziny swojej dobrze zapowiadającej się kariery…

W szkole muzycznej dziewczynka spotkała nauczyciela, z którym miała bardzo dobry kontakt. Zaprosiła go na swój pierwszy koncert. Ów nauczyciel okazał się być jej ojcem, o czym poinformowała ją matka.

Dziewczynka była bardzo zdolna i szybko zdobywała kolejne stopnie w sztuce muzycznej. Dostała się do orkiestry, w której grał ojciec. Ich życie połączyło się. Na wszystkie koncerty jeździli całą rodziną.

Autor: Danuta Majorkiewicz

Lekkie krople deszczu – 6

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było tropikalny las. Bujna zieleń wypełniała całą przestrzeń wokół jasnego, lekkiego bungalowu. Małżeństwo, które przyjechało tu na wypoczynek, patrzyło zafascynowane na potężne palmy i zarośla, na wspaniałe, bujne kwiaty i na papugi, które przemykały między gałęziami drzew. Małp nie było widać, być może schowały się przed deszczem. Pracownicy hotelu uprzedzali ich, żeby dokładnie zamykali drzwi i okna, jak będą wychodzić na spacer, bo małpy bardzo lubią wchodzić do domku i zabierać z niego rozmaite przedmioty.

Turyści, jadąc tu, widzieli wiele osób spacerujących mimo ulewnego deszczu. Postanowili zrobić to samo. Wzięli olbrzymi parasol i kamerę, zamknęli starannie okna oraz drzwi i poszli na swój pierwszy tropikalny spacer.

Autor: Mgiełka-Iskierka

Lekkie krople deszczu – 5

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było nowo wybudowaną drogę z alejami rowerowymi.

W związku z tym, że była sobota po południu, aleja prowadząca do lasu była całkowicie zapełniona.

Las czekał na indywidualnych rowerzystów, dzieci wraz z rodzicami oraz rolkarzy. Trasa powrotna była jeszcze pusta.

Przez okno lubił wyglądać starszy pan, były kolarz. Widok rowerzystów wprawiał go w bardzo dobry nastrój. Z okna widać było także sklep, stojący przy alei, prowadzącej z powrotem z lasu do miasta.

Obserwator czekał na godz. 19.00, by móc oglądać spragnionych i wygłodzonych rowerzystów, korzystających ze sklepu.

Jako że pan emeryt miał dużo wolnego czasu, liczył przejeżdżające drogą rowery oraz osoby robiące zakupy w sklepie. Oczywiście, po skończonej obserwacji, robił proporcje cyklistów i korzystających ze sklepu. Padający deszcz powodował wzmożony ruch w sklepie.

Autor: Adam

Lekkie krople deszczu – 4

Lekkie krople deszczu stukały o parapet. Niektóre spływały po szybie. Przez lekko zamglone okno widać było zatłoczoną ulicę.

Siedziałam w kawiarni, czekając na przyjaciółkę. Nawet nie zauważyłam, kiedy przyszła, bo wciągnął mnie widok za oknem, bardzo malowniczy i nostalgiczny. Aż chciało się wziąć kolorowy papier, suche pastele i malować, malować, malować…

Autor: Ewa Damentka